புத்தாயிரம் ஆண்டு 2000 உறுதிமொழி

-
புதிய புத்தாயிரம் ஆண்டு 2000 பிறந்தபோது மக்களிடத்தில் ஒரு இனம் புரியாத மகிழ்ச்சி தாண்டவமாடியது. அது 21ம் நூற்றாண்டின் பிறப்பு என்பதுதான் சிறப்பு. மில்லென்னியம் ஆண்டு பிறப்பை மிக மிக உற்சாகமாக உலகமே கொண்டாடியது... அந்த குதூகல நினைவு இந்த தலைமுறை இளைஞர் நினைவில் ஒரு பசுமரத்தாணி எனலாம்...அந்த அனுபவம் அடுத்த நூற்றாண்டவருக்கு கிடைக்க போவதில்லை...
அந்த 2000 அண்டு பிறப்பன்று நம் இளையதலைமுறை ஏற்க வேண்டிய உறுதிமொழிகளை பட்டியலிடும் நோக்கிலும்...எனது இளநெஞ்சில் உதித்த கனவை நனவாக்கும் நோக்கிலும் அன்று இக்கவிதையை இயற்றினேன்.


விடிகாலை சூரியனை மடியிலேந்தி
விரிகடலின் அலைக்கரங்கள் ஆர்ப்பரிக்க;

வெள்ளிப்பனி இமயச் சிகரக் கூட்டம் 
வெண்மேக மென் தாடி தடவிப்பார்க்க;

குயிலோசை கேட்டு குமுதமலர் கண்திறக்க;
குளக்கரையில் தவளையெல்லாம் கும்மாளக் குதியலிட;

ஆயிரத்தில் ஒருமுறை அவனியில் பூக்கும்
'புத்தாயிரம் ஆண்டு' பூக்கிறது இன்று! 

 பூவுலக நாடகத்தில் புதியதோர் அத்தியாயம்!
புறப்படுங்கள் இளைஞர்களே! போதும்  இங்கு அநியாயம்!

 வறட்சி இதயத்து உலகோர்முன்னெ 
புரட்சியில் காண்போம் புதிய பாரதம்.

 உதட்டளவு பேச்செல்லாம் ஒதுக்கிவிட்டு
மனதளவில் 'மதம்' கொள்ளா மனிதராவோம்

 ஒடிந்துபோன மனிதநேய உணர்வுக்கெல்லாம்
மடியுமுன்னே வாழ்வளித்து மலரவைப்போம்.

 காதலிக்கும் நேரத்தை பாதியாக்கி
கல்வியையும் சிறிதளவு காதலிப்போம்!

 அரசியலைத் தூர்வாறி கயமை போக்கி
ஆட்டமில்லா நாற்காலி செய்துவைப்போம்.

புதுநாளில் புத்தாண்டில் புதுமை காண்போம்
புறப்படுங்கள் புதியதொரு உலகு செய்வோம்!

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

நட்சத்திரங்கள் - இது என் சிறுவயது முதல் கவிதை

-
Image
சிறு வயதில் எனக்கு கவிதை எழுதிப் பழக ஆர்வம் மிகுந்த தருணம் நான் சில வரிகளை கிறுக்க முற்பட்டேன்.. தமிழாசிரியரான எனது அன்னையார் கவிதை எழுத சில அடிப்படையான விஷயங்களை எனக்கு எடுத்துக் கூறி எனக்கு வழி காட்டினார் .... எதுகை, மோனை , இயைபு மற்றும் சீர் போன்ற அடிப்படையோடு எழுதப்படும் மரபுக்கவிதைக்கு தனி மதிப்பு உண்டு என புரிய வைத்தார்... எனது ஆரம்ப கால கவிதைப் பயிற்சிக்கு கிடைத்த தலைப்பு தான் "நட்சத்திரங்கள்" இந்த என் சிறுவயது கவிதை சிறுபிள்ளைத்தனமாக தோன்றினாலும் எனக்குள் இருக்கும் தமிழ் அறிவு வெளிப்பட ஒரு கருவியாக அமைந்தது ... அக் கவிதை இதோ ! முத்துப் பல் காட்டி நித்தம் அமுதூட்டி சித்தம் மெருகேற்றி சிந்தை ஒளி கூட்டி கத்தும் கடல் பார்த்து கண் சிமிட்டும் காரிகையே முத்துத் தாரகையே முழுமதியின் தோள்வரையே! வானதேவன் வாரியிறைத்த வைரச் சிதறல்கள் பட்டத்து ராணியின் தோட்டத்தில் உலவிடும் மின்மினிப் பூச்சிகள் உலா வரும் நிலாப் பெண்ணின் உதிர்ந்துவிட்ட கூந்தல் மலர்கள் அண்ணாந்து பார்த்தவர் -இது போல் ஆயிரம் கதை சொல்வார் உனைவைத்து.. நித்திலமாய் ஒளி வீசும் தாரகையே- இனி நீயும் ஒர் ப...
Read more

தாமரையின் காதல்

-
Image
கதிரவனைக் கண்டு தாமரை காதல்கொள்ள, அதைக் கேள்விப்பட்டு தென்றல் ஊரெல்லாம் புரளி பேச, தேனீக்களோ மலர்தோறும் சென்று இந்த கிசுகிசுவைப் பரப்பிவிட ... அதன் பின்னர் இயற்கையில் நடக்கும் பலவற்றை கற்பனையில் வடித்து புனைந்துள்ளேன்.. இக்கவிதை தங்கள் பார்வைக்கு... காலை இளம்பரிதி கண்டு காதலில் மலர்ந்த குமுதம் ஊரார் அறிய அலர்தூற்றி உள்ளம் மகிழும் தென்றல் சோலை நிறைந்த மலர்கள் காதில் கதைசொல்லும் தேனீ பாடி வரவேற்கும் குயில்கள் ஆடல் அரங்கேற்றும் மயில்கள் தாளம் இசைகூட்டும் மந்தி தாவிக் குதித்தோடும் மான்கள் வண்ணம் தீட்டிய வானம் பொன்மஞ்சம் அமைத்த மேகம்! கவிதை பாடிவரும் கரிவண்டு கரம்கோர்த்து ஆடும் மலர்ச்செண்டு மடியில் விழுந்த பனித்துளிகள் மாலையாய் கோர்க்கும் புற்கொடிகள் வளையல் பூட்டிய வானவில் வளைத் தோரணம் அமைத்த கொன்றை வெட்கித் தலைகுனியும் வாழை வெண் நிலவைத் தேடிடுமே அல்லி! மதிமறந்து உறங்கும் மாந்தர் செவி புகுத்து தென்றல் சொல்லும், கழனி பூத்த தாமரைக்கும் காலை எழும் கதிரொளிக்கும் மாலை சூட்டி மகிழ்வதற்கு - நல்ல வேளை ஒன்று வந்தது என்று!  கவிஞர் : கோ.பார்த்தசாரதி ...
Read more

நட்பின் இலக்கணம் கண்ணனும் குசேலனும்

-
Image
ஆரியகுலத்தின் மேவிய செல்வன் நேரிய வழியினன் நேர்மைக் குசேலன் காரியவண்ணன் கருணை வள்ளல் பாரின் வேந்தன் கண்ணனின் நண்பன் சீரிய நட்பின் ஓவிய இலக்கணம் பாரினில் வாழ்ந்திட இருவரும் வாழ்ந்தனர் பாரினை விளக்கும் பகலவன் குலத்தின் பண்பிற் சிறந்த பெரியோர் வாழிடம் தோழர் இருவரும் தொழுதே கற்று நேசக் கரங்களை நெருக்கிப் பிடித்தனர் காலக் குதிரையோ கடிதாய் விரைந்தது கல்விக் கடலின் கரைதனைக் கண்டனர். கருவிழியழவும் கைகள் நெகிழவும் இருவர் மனத்திலும் ஏக்கப் பிரிவுகள் ஆண்டுகள் கடந்ததும் மாண்டன நினைவுகள் அருமைக் கண்ணனோ ஆயர் தம் வேந்தன்! அந்தணன் குசேலனோ நொந்தனன் வாழ்வை ஓட்டைக் குடிசையும் மனைவியும் மக்களும் ஏக்க மனத்தினன் போக்கிடம் அறிந்திலன் கண்ணனைக் கண்டு கனிந்திட எண்ணினான் பொன்னொளி நிகர்த்த புவியின் வேந்தன் வெள்ளைச் சிரிப்பில் முல்லையை வென்றவன் வானவர் வாழ்த்திட வாழும் கண்ணனின் துவாரகா புரிக்கு வந்தான் குசேலன் நோக்கும் இடமெலாம் தேக்கும் வாழையும் வானையும் எட்டும் வைக்கோற் குவியல்கள் அன்புக் கண்ணனின் அரண்மனை தொட்டிட எண்ணி எண்ணி நகர்த்தினான் கால்களை வாயிற் கா...
Read more